شهردار برلین، به قرارداد ترانزیت 50 سال پیش ادای احترام می کند

فرانزیسکا گیفی، شهردار برلین، به اصطلاح توافقنامه ترانزیت را ستوده است.
اولین توافقنامه آلمان در سطح دولت 50 سال پیش در 3 ژوئن 1972 لازم الاجرا شد و برای مسافران بین جمهوری فدرال آن زمان و بخش غربی برلین آرامش ایجاد کرد. گیفی روز جمعه گفت: «در مقایسه با معاهده‌های ورشو و مسکو در سال 1970 و موافقت‌نامه چهار قدرت در سال 1971، توافق‌نامه ترانزیت گام کوچکی بود. اما برای برلینی‌ها این گام بزرگی بود که زندگی آنها را از نظر عملی بهبود بخشید.»
بسیاری از افراد مسن در بخش غربی هنوز بلاتکلیفی و دلهره سفر با ماشین از طریق جمهوری فدرال به برلین غربی را قبل از سال 1972 به یاد دارند. درجه طمینان در تابستان 1972، که غرب برای آن، مبالغ قابل توجهی از مارک‌های آلمان غربی پرداخت کرد.
قرارداد ترانزیت تصریح می‌کرد که جابجایی افراد و کالاها بین جمهوری فدرال و برلین غربی باید بدون مانع و به "ساده ترین، سریع ترین و ارزان ترین راه" انجام شود. بر اساس گزارش Living Museum Online (Lemo)، یک پروژه مشترک از بنیاد موزه تاریخی آلمان، بنیاد خانه تاریخ جمهوری فدرال آلمان و بنیاد موزه تاریخی آلمان، جستجوها و آزار و اذیت مقامات مرزی آلمان که تا آن زمان مرسوم بود، متوقف شد. 
مدت کوتاهی بعد، در 20 دسامبر 1971، توافقنامه ای بین سنا و جمهوری آلمان امضا شد که امکان سفر و بازدید از شهر را برای ساکنان برلین غربی بهبود بخشید. از آن زمان به بعد، آنها اجازه داشتند 30 روز در سال در بخش شرقی شهر یا در جمهوری آلمان بدون نیاز به ذکر دلیل بمانند. سفرهای فوری به دلایل اتفاقات ناگهانی خانوادگی نیز امکان پذیر بود. به گفته لمو، به دلیل این دو قرارداد، تعداد بازدید از جمهوری دموکراتیک آلمان به همان سرعتی که تعداد سفرها به برلین غربی و از برلین غربی از سال 1972 به بعد افزایش یافت.