" پس از فروپاشی برج های شامپلین در سورفساید، بازار داغ فلوریدا با عدم ثبات روبرو می شود."
ساکنان این برج ها در دوگانگی مبهمی مانده اند، که؛ آیا باید ملک خود را بفروشند؟ یا منتظر بمانند تا ببینند چه چیزی پیش میاد؟
فروریختن قسمتی از برج های شامپلین در سورفساید، کانکس های قدیمی ساحل و ساختمان های بلند، آن را به یک حلقه عدم اطمینان فرو برد.
مقامات دولت محلی و انجمن ها در حال بازرسی سریع هستند و شرکت های بیمه خواستار ارزیابی ساختمان های قدیمی شدند.
آژانسهای املاک نیز در سراسر منطقه در حال تلاش برای ثبات در بازار مسکن هستند.
یک آژانس املاک و مستغلات میامی، گفت:" تاکنون چندین مشتری که سراغ واحدهای قدیمی می آیند خواستار تخفیف های سنگینی پس از این فروپاشی هستند یا بسیاری از آنها از سواحل فاصله گرفته و در عوض خواهان مسکن در داخل کشور هستند."
این فاجعه نگرانی های گسترده تری را در مورد نقص در مدیریت تحولات و اجرای ملایم آنچه که از سخت ترین مقررات ساختمانی در کشور محسوب می شود را آشکار کرده است .
"مایک کلارکسون"، یک کارگزاری بیمه ملی، که نماینده صدها انجمن کانکس در ایالت است، گفت: "این اتفاق به نوعی چشم همه را باز کرده است."
خط ساحلی در جنوب فلوریدا و فراتر از آن، طی دهه ها به طور گسترده ای با برج های مسکونی که در امتداد سواحل ساخته شده اند، متلاشی شده است.
بسیاری از آنها در دهه 1970 یا قبل از آن ساخته شده اند. شامپلین نیز در سال 1981 ساخته شد.
به گفته کارشناسان ، ساختمانهای قدیمی مشابه دیگری نیز وجود دارند که به سختی می توان قدمت آنها را تشخیص داد.
اما این فاجعه بسیاری از چالش های اجتماعی ، مالی و زیست محیطی را با رویارویی با مجتمع های فرسوده روبرو کرده است.
از آنجا که خط آسمان مملو از برج های پر زرق و برق جدید شده است که از امکانات رفاهی لوکسی برخوردارند و دارای برچسب قیمتهای سرسام آور هستند؛ ساختمان های قدیمی تر به طور معمول ترکیبی از خریداران و بازنشستگان با درآمد متوسط را تشکیل می دهند.بسیاری از آنها واحدهای خود را ده ها سال پیش خریداری کرده اند و در سال های اخیر با افزایش هزینه هایی که انجمن های کانکس برای پرداخت هزینه ی تعمیرات دریافت کرده اند، ضرر زیادی را متحمل شده اند.
ساکنان برج شامپلین برای تعمیرات برای رفع مشکلات عمده ساختمان با ارزیابی هایی از 80،000 تا 200،000 دلار روبرو بودند،مبالغی که برای پیشرفت های قدیمی خیلی هم غیر معمول نبوده است.
این سایت ها همچنین مجبور شده اند هزینه های اضافی زندگی در یک محیط ساحلی مانند جابجایی رسوب ، نشست و اثر خورنده آب شور را در نظر بگیرند.
جسی کینان ، استاد تحصیل در زمینه مسکن و سازگاری آب و هوا در دانشگاه تولان ، گفت: "این اولین نسل در دوره پس از جنگ است، با این تصور که می توانیم نیروهای طبیعی را مهندسی کنیم." "این ساختمانها به پایان عمر مفید خود رسیده اند."
به زودی پس از فروپاشی ساختمان ها در ماه گذشته، تعدادی از ارائه دهندگان، بیمه نامه هایی به صاحبان کاندو فرستادند و خواستار ارائه مدارکی برای گذراندن روال بازرسی،
از ساختمان های خود شدند.
بیمه ساختمانها و واحدهای منفرد قبلاً مشکلی برای آزار دهنده بودن مجتمع های مسکونی قدیمی درساحل بوده است، زیرا آنها با تهدیدهای مکرر طوفان های گرمسیری و همچنین تأثیرات تغییرات آب و هوایی دست و پنجه نرم می کنند.
آقای کلارکسون گفت:"شرکت های بیمه در سال های اخیر تمایل خود را برای پوشش این املاک کاهش داده اند و نرخ ها بسیار افزایش یافته است."
وی گفت: "البته من فکر نمی کنم بازار کاندو هرگز به جای دیگری برود."
"چگونه شما دوست ندارید به اینجا بیایید و صبح پنجره های خود را باز کنیدو نسیم خوبی احساس کنید؟"
البته هنوز هم، این فاجعه نگرانی ها را درباره چگونگی فروش ساختمان های قدیمی در بازار املاک و مستغلات محلی افزایش داده است، که در ماه های اخیر مانند بسیاری از کشورها رونق زیادی داشته است.
خانم "بوژوویچ"که یک تحلیلگر است گفت: بازرسی های فوری می تواند هزینه تعمیر و احتیاط خریداران را افزایش دهد و ساکنینی را که می خواهند خانه خود را بفروشند در موقعیت های نامطلوبی قرار دهد.
وی گفت: که فروش کل ساختمانها به یک سازنده می تواند گزینه های جذابی شود.
این توسعه دهندگان می توانند ساختمان را تخریب کنند و از ابتدا بسازند و قیمت ساکنینی را که روی سرمایه گذاری خود نشسته اند قیمت گذاری کنند.