در این روش جدید که برای اولین بار به صورت عملی به خدمت گرفته شده است، دانشمندان فشارسنجهای قوی و فوقالعاده حساسی را به این بالونها متصل کردهاند که میتوانند امواج زمینلرزه را از هوا تشخیص دهند.
پیشتر در ماه ژوئیه سال 2019 زمینلرزههای قدرتمندی در ایالت کالیفرنیا به وقوع پیوست که عامل ایجاد بیش از 10 هزار پسلرزه در شش هفته بعدی آن بود. محققان در آن زمان توانسته بودند با یکی از این بالونها امواج صوتی با فرکانس پایین ناشی از پسلرزه روی زمین را تشخیص دهند.
محققان در مقالهای که در توضیح روش علمی خود در نشریه «تحقیقات ژئوفیزیکی» منتشر کردهاند گفتهاند از همین روش میتوان برای سردرآوردن از رازهای داخل سطح سیاره زهره بهره گرفت.
شناخت این سیاره از دیرباز یکی از سختترین ماموریتهای ناسا به شمار میرود چرا که سطح آن به اندازهای داغ است که میتواند سرب را ذوب کند و فشارهای جوی آن برای خرد کردن بدنه یک زیردریایی کافی هستند. با این حال دانشمندان میگویند شرایط آب و هوایی سیاره زهره پیش از این چنین نبوده و رویدادی نامعلوم باعث شده است سطح این سیاره تفاوت قابل ملاحظهای با کره زمین پیدا کند.
یکی از راههای اصلی برای شناخت بیشتر و درک چگونگی تکامل یک سیاره سنگی مطالعه داخل آن است و امواج لرزهای یکی از بهترین روشها برای دسترسی به فعلوانفعالات زیرسطحی سیاره است.
دانشمندان امیدوارند از بالونهای مجهز به ابزار علمی بتوانند برای اندازهگیری امواج لرزهای سطح زهره بهره بگیرند. با مطالعه قدرت و سرعت امواج زیرزمینی حاصل از زلزله یا انفجارهای آتشفشانی، لرزهشناسان میتوانند لایههای سنگی زیر سطحی و حتی مخازن مایع مانند نفت یا آب را مشخص کنند.
پیشتر در سال 1985 دو بالون متعلق به اتحاد جماهیر شوروی به اتمسفر ونوس اعزام شده بودند با این حال هیچکدام از آنها مجهز به دستگاههای لرزهنگار نبودند.
ناسا قرار است در سالهای 2028 و 2030 دو کاوشگر ورتیاس و داوینچی پلاس را به سطح زهره اعزام کند.