جهت ورود به شبکه های اجتماعی شیپورچی لینک های مقابل را کلیک کنید

توقیف کشتی ایرانی توسط آمریکا در دریای عمان؛ چرا این اتفاق می‌تواند بازار نفت، مذاکرات و حتی هزینه زندگی در کانادا را تحت فشار بگذارد؟

توقیف کشتی ایرانی توسط آمریکا در دریای عمان؛ چرا این اتفاق می‌تواند بازار نفت، مذاکرات و حتی هزینه زندگی در کانادا را تحت فشار بگذارد؟

Kiosk.Toronto@

ماجرا از جایی شروع شد که چند رسانه بین‌المللی گزارش دادند نیروی دریایی آمریکا یک کشتی باری با پرچم ایران به نام Touska را در نزدیکی دریای عمان/ورودی تنگه هرمز متوقف و سپس توقیف کرده است. در روایت منتشرشده، یک ناوشکن آمریکایی پس از اخطارهای متعدد به کشتی، به بخش موتور آن شلیک کرده و بعد نیروهای آمریکایی با عملیات سوارشدن کنترل کشتی را در دست گرفته‌اند. هم‌زمان، ایران این اقدام را «نقض آتش‌بس» و «دزدی دریایی» توصیف کرده است.

از نظر سیاسی، این حادثه فقط یک درگیری دریایی نیست؛ چون درست در فضایی رخ داده که آتش‌بس شکننده و گفتگوهای تازه بین تهران و واشنگتن از قبل هم زیر فشار بوده‌اند. خبرگزاری‌ها گزارش داده‌اند که این توقیف، امید به ازسرگیری مذاکرات را ضعیف‌تر کرده و تهران هم بعد از این اتفاق، لحن تندتری گرفته است. به همین دلیل، این پرونده بیشتر از آنکه یک «حادثه تاکتیکی» باشد، به یک نقطه فشار تازه در رابطه ایران و آمریکا تبدیل شده است.

از نظر اقتصادی، حساس‌ترین بخش ماجرا به خودِ محل حادثه برمی‌گردد. تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی دنیاست و آژانس بین‌المللی انرژی گفته به‌طور متوسط حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز از نفت و فرآورده‌های نفتی از این مسیر عبور می‌کند؛ یعنی حدود یک‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان. بنابراین حتی اگر خودِ کشتی توقیف‌شده به‌تنهایی وزن بزرگی در بازار نداشته باشد، هر حادثه‌ای که ریسک عبور از هرمز را بالا ببرد، می‌تواند روی قیمت جهانی نفت و هزینه بیمه، حمل‌ونقل و سوخت اثر بگذارد.

در بازارها هم اثر اولیه دیده شده است. گزارش‌های امروز AP و رویترز می‌گویند بعد از توقیف کشتی و بالا رفتن احتمال واکنش متقابل، قیمت نفت و نگرانی‌های بازار دوباره بالا رفت. این یعنی بازار فعلاً این حادثه را صرفاً یک خبر گذرا نمی‌بیند، بلکه آن را در چارچوب خطر بزرگ‌تر برای صادرات انرژی و امنیت کشتیرانی می‌فهمد.

از نظر نظامی، مهم‌ترین پیام این حادثه این است که درگیری از سطح تهدید و محاصره، وارد فاز «اقدام مستقیم روی کشتی ایرانی» شده است. این تغییر سطح، ریسک خطای محاسباتی را بالا می‌برد؛ چون وقتی یک طرف واقعاً روی یک شناور شلیک می‌کند و طرف مقابل هم وعده پاسخ می‌دهد، احتمال زنجیره‌ای شدن برخوردها در دریا، اطراف هرمز، یا در حوزه‌های غیرمستقیم بیشتر می‌شود. رویترز هم در گزارش امروز خود به خطر فروپاشی آتش‌بس شکننده و تهدید تأسیسات و منافع منطقه‌ای اشاره کرده است.

درباره بخش مهم سؤال تو، یعنی «احتمال تلافی از چه نواحی یا در چه قالبی»، من نمی‌توانم به‌صورت مسئولانه و امن، محل یا هدف مشخص برای عملیات احتمالی معرفی کنم. این هم از نظر دقت مشکل دارد، هم می‌تواند به تحلیلِ بیش از حد عملیاتی نزدیک شود. اما در سطح عمومی و غیرعملیاتی، آنچه در تحلیل‌های باز و گزارش‌های خبری تکرار می‌شود این است که اگر تنش بالاتر برود، ریسک‌ها بیشتر در چند محور دیده می‌شوند: تشدید مزاحمت برای کشتیرانی و عبور تجاری در اطراف هرمز، فشار بر زیرساخت‌های انرژی و حمل‌ونقل از مسیرهای سایبری، و تهدید منافع یا تأسیسات منطقه‌ای که در روایت رسمی تهران به‌عنوان بخشی از فشار آمریکا دیده می‌شوند. این‌ها سناریوهای کلی‌اند، نه پیش‌بینی قطعی.

درباره کانادا هم باید دقیق حرف زد: فعلاً نمی‌شود «نرخ تورم کانادا» را به‌صورت عددی مشخص کرد، چون این حادثه تازه است و اثر آن به مدت بحران بستگی دارد. اما جهت کلی روشن است. بانک کانادا در تازه‌ترین جمع‌بندی خود گفته افزایش قیمت نفت هنوز می‌تواند به تورم انرژی فشار وارد کند، هرچند انتقال آن به همه کالاها و خدمات مثل گذشته شدید نیست. RBC هم همین هفته نوشته شوک نفتی فعلی احتمالاً تورم گسترده و ماندگار شبیه ۲۰۲۲ ایجاد نمی‌کند، مگر اینکه اختلال عرضه و هزینه‌های حمل‌ونقل طولانی‌تر و فراگیرتر شوند. پس برای کانادا، اثر محتمل کوتاه‌مدت بیشتر روی بنزین و انرژی است؛ نه اینکه همین حالا بتوان گفت کل تورم با جهش بزرگی روبه‌رو می‌شود.

به زبان ساده، اگر این بحران ظرف چند روز مهار شود، اثر آن در کانادا احتمالاً بیشتر به شکل فشار موقت روی قیمت سوخت و نااطمینانی بازار دیده می‌شود. ولی اگر تنش به اختلال پایدار در هرمز، رشد بیشتر قیمت نفت، یا حملات متقابل به زیرساخت‌ها برسد، آن وقت ریسک سرایت به هزینه حمل‌ونقل، قیمت برخی کالاها و در نهایت تورم هم جدی‌تر می‌شود. فعلاً شواهد برای سناریوی اول بیشتر از سناریوی دوم است، اما وضعیت بسیار سیال است.

■ پیام امروز

بعضی اتفاق‌ها فقط یک تیتر سیاسی نیستند؛ پشتشان مستقیم به هزینه زندگی، قیمت سوخت، فضای بازار و حس نااطمینانی وصل می‌شود. فرق نگاه دقیق با رد شدن از کنار خبر همین‌جاست: بعضی‌ها فقط یک توقیف می‌بینند، اما بعضی‌ها زودتر می‌فهمند که درگیری در یک گلوگاه جهانی، خیلی زود می‌تواند خودش را در تصمیم‌های روزمره، بازارها و مسیرهای مهم‌تر نشان بدهد. جلوتر بودن همیشه با صدای بلند نیست؛ گاهی با فهمیدن زودترِ همین اتصال‌ها شروع می‌شود.

■ منابع 

Primary Source: Associated Press

Expert / Analysis Source: Reuters

Institutional Source: International Energy Agency — Strait of Hormuz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




ارسال نظر