به رسمیت شناختن این روز پس از سال ها مبارزات انتخاباتی توسط قانونگذاران سیاه پوست و حامیان جامعه است که همه آنها در ماه مارس به اوج خود رسید ، زمانی که دولت فدرال به اتفاق آرا به رسمیت شناختن روز رهایی رأی داد.
1 اوت 1834 زمانی بود که عملی شد و برده داری در مستعمرات سابق بریتانیا ، از جمله کانادای بالا و پایین ، پایان یافت. این اقدام حدود 800000 نفر از برده های آفریقایی تبار را در سراسر مستعمرات تقریباً 200 سال پیش آزاد کرد.
مراسم و رویدادهای حضوری و مجازی به مناسبت گرامیداشت روز رهایی در شهرها و استانهای مختلف از جمله نوا اسکوشیا ، محل زندگی یک سیاهپوست تاریخی سیاهپوست ، برگزار شد.
سناتور مستقل نوا اسکوشیا واندا توماس برنارد - یکی از چهره های برجسته در تلاش برای به رسمیت شناختن روز رهایی - در بیانیه ای آنلاین ، این روز را "نقطه عطفی برای سیاه پوستان در کانادا" نامید.
در سال 2021 ، کانادایی های آفریقایی همچنان نژادپرستی سیستمیک ضد سیاه پوستان و نابرابری های اقتصادی عمده را تجربه می کنند. درک کامل تاریخ ما یک دیدگاه مهم از وضعیت مداوم فقر و خشونت در جوامع سیاهپوست ارائه می دهد و این مسائل را به عنوان مسائل سیستمیک می شناسیم ، نه مسائل فردی. "
وی افزود: "به رسمیت شناختن این روز نشان می دهد که تاریخ سیاهان تاریخ کانادا است" و فراتر از ماه فوریه است - این نشان می دهد که بسیاری از معلمان در سراسر کشور در ماه گذشته تاریخ سیاه همان ایده را به خانه کشانده اند.
برنارد در یک رویداد آنلاین روز شنبه که توسط موسسه آموزشی Delmore Buddy Daye برگزار شد ، اشاره کرد که چگونه باید عذرخواهی و موضوعاتی مانند غرامت به طور جدی مورد بحث قرار گیرد.
ناتاشا هنری ، رئیس انجمن تاریخ سیاه انتاریو که میزبان جشن مجازی خود در ساعت 6 بعد از ظهر است ، توضیح داد که رویدادهای دیرینه ای مانند جشن های Caribana در تورنتو به طور خاص برای گرامیداشت روز رهایی ایجاد شده است.
وی در یک تماس تلفنی روز یکشنبه به CTVNews.ca گفت: بنابراین با به رسمیت شناخته شدن فدرال ، دولت به سادگی از "سنت طولانی در کانادا و قاره آمریکا" پیروی می کند.
"من فکر می کنم این فرصتی را برای مردم ایجاد می کند که روز رهایی را یک روز نبینند ، اما به جنبش وسیع تری برای زندگی سیاهان در مورد مسائلی که سیاهان کانادایی برای همیشه در مورد تحصیل ، اشتغال و [و] عدالت قضایی مطرح کرده اند ، مربوط می شود. سیستم عدالت کیفری. "
و در یک پست وبلاگ هفته گذشته ، کمیسیون کانادایی یونسکو خواستار اقدام واقعی شد.
این کمیسیون نوشت: "برای ادامه پیشرفت واقعی ، ما به چیزی بیش از یک تایید ضمنی از سوی کانادایی ها و دولت خود نیاز داریم." "مشاهده یک لحظه تاریخی شرم آور در تاریخ ما یک چیز است. انجام یک کار پیشگیرانه برای پرداختن به میراث خود کار دیگری است. "
میشل ویلیامز ، استادیار دانشکده حقوق Schulich در دانشگاه Dalhousie به مرکز فرهنگی سیاه برای نو اسکوشیا ، که چندین رویداد آنلاین مختلف را تبلیغ می کند ، گفت که امروز به سادگی "یک گام به سوی اصلاح اشتباهات تاریخی و آسیب های ناشی از آن آفریقای نوا است. اسکاتلندی ها همچنان تجربه می کنند. "
نخست وزیر جاستین ترودو در بیانیه ای روز یکشنبه گفت: "روز رهایی ، نشان دهنده فعالیت اجتماعی ، عدالت و تعهد ما به آینده ای عادلانه است.
وی گفت: "امروز ، ما خود را ملزم به مبارزه با نژادپرستی سیاهپوست ، بیگانه هراسی ، تبعیض نژادی و عدم تحمل مربوط به افراد آفریقایی تبار در کانادا می دانیم."
در صفحه وب دولت فدرال در مورد این روز آمده است: "روز رهایی ، قدرت و پشتکار جوامع سیاه پوست در کانادا را جشن می گیرد. پس از استقرار مهاجران مستعمره بریتانیا در کانادای بالا ، تعداد آفریقایی های برده دار و فرزندان آنها بطور قابل توجهی افزایش یافت. تخمین زده می شود که 3000 مرد ، زن و کودک برده دار آفریقایی تبار به آمریکای شمالی بریتانیا آورده شده و سرانجام از تعداد بومیان برده بیشتر شده است. "