این مطالعه که در مجله Astrophysical Journal Letters در ژوئن منتشر شده است ، بر اساس 40 مدار تلسکوپ فضایی هابل ناسا و تصویربرداری از دوربین پیشرفته برای بررسی ها است که نشان می دهد کهکشان فوق پراکنده (UDG) معروف به "NGC1052-DF2" یا "DF2" فاقد ماده تاریک است.

ماده تاریک ، متشکل از ذراتی که نور را جذب نمی کنند ، منعکس نمی کنند یا از آن ساطع نمی کنند ، به طور گسترده ای ماده اصلی کهکشان ها محسوب می شود. در حالی که ماده تاریک به طور مستقیم دیده نمی شود ، نیروی جاذبه آن مانند چسبی است که کهکشان ها را به هم می چسباند ، و حرکت ماده را که می تواند مستقیماً مشاهده شود ، کنترل می کند.

در سال 2018 ، محققان قبلاً برای اندازه گیری فاصله بین DF2 و همسایه آن UDG NGC1052-DF4 (DF4) که "نوسانات روشنایی سطح" را پیدا کرده بود ، کار می کردند که نشان دهنده شواهد قانع کننده کمبود ماده تاریک است.

مشخص شد که DF2 و DF4 دارای مقدار زیادی خوشه ستاره ای بسیار روشن هستند و از نظر اندازه با کهکشان راه شیری قابل مقایسه هستند ، اما جرم کل آنها فقط حدود یک درصد از جرم راه شیری است.

محقق شانی دانیلی در این بخش گفت: "تعیین فاصله دقیق با DF2 در حمایت از نتایج اولیه ما مهم بوده است. اندازه گیری جدید گزارش شده در این مطالعه پیامدهای مهمی برای تخمین خصوصیات فیزیکی کهکشان دارد ، بنابراین کمبود ماده تاریک آن را تأیید می کند."

داده های هابل همچنین نشان داد کهکشان ها کمی دورتر از آنچه تصور می شد ، قرار گرفته اند و از ایده ای که حاوی ماده تاریک است بسیار کم است. اگر DF2 به زمین نزدیکتر باشد ، میزان انتشار آن ضعیف تر و کوچکتر است.

پیتر ون دوکوم ، محقق یل ، در این نسخه گفت: "ما با مشاهدات اولیه هابل از این کهکشان در اندام خود بیرون رفتیم. من فکر می کنم مردم حق داشتند که آن را زیر سال ببرند زیرا این یک نتیجه غیرمعمول است. خوب است اگر یک توضیح ساده وجود داشته باشد ، مانند یک فاصله اشتباه. اما من فکر می کنم اگر واقعاً یک کهکشان عجیب باشد ، جالب تر و جالب تر است."

محققان قصد دارند مطالعه در مورد چگونگی شکل گیری کهکشان های فوق پراکنده و سایر خصوصیات منحصر به فرد آنها را ادامه دهند.

منبع