نقشه بعدی آمریکا کجاست ؟!
حمله به ونزوئلا اثبات کرد که ترامپ واقعاً به دنبال ایجاد امنیتی بزرگ، در جهت حفظ منافع جهانی آمریکاست، و در این راستا نقشه و سرمایه گذاریهای بزرگ چندین ساله چین، روسیه، و جمهوری اسلامی را، در کنار قلمرو خود نابود کرد .
سال 2026 برای بعضیها مثل ترامپ مبارکه، برای بعضیها مثل نیکلا مادورو نحس اه ، و برای بعضیها مثل کانادا ، شبیه بند بازی روی سقف اتاواست
کانادا در شرایطی قرار داره که هر روز باید خودش را برای اتحاد با یک جریانی که بیشتر متجاوز شبیه است تا متحد تجاری خود را نزدیک کند تا مگر بتواند ثبات اقتصادی درست کند ، شاید سال ۲۰۲۶ یکی از سختترین سالهای سیاسی اتاوا باشه
روز شنبه، نوبت کاراکاس ونزوئلا بود؛
هفته آینده شاید ایران و شاید . . . ، کسی نمیداند که چه خواهد شد ؟؟!!
ولی چیزی که کاملاً مشخصه اینه که ؛ ترامپ بسرعت در حال حرکت به سمت تضمین سلطه نیمکرهای خود در قاره آمریکا است ، و این موضوع پیامدهای جدی برای کانادا خواهد داشت.
ترامپ گفته که چهار هدف اقتصادی برای پس از حمله به ونزوئلا را فهرست کرده:
1. تأمین دسترسی به نفت
2. توقف قاچاق مواد مخدر
3. مهار مهاجرت غیرقانونی
4. ایجاد یک دولت دموکراتیک در کاراکاس
هر سه مورد اول ، بر کانادا نیز بشدت تأثیر میگذارند:
☆ ونزوئلا نفت خام سنگینی شبیه نفت سنگین کانادا صادر میکند
☆ ترامپ از دو موضوع قاچاق مواد مخدر و مهاجرت غیرقانونی، برای توجیه تعرفهها بر کشور کانادا استفاده کرده است.
■ پس چگونه باید واکنش نشان دهیم؟
☆ پیر پویلیور، رهبر محافظهکاران، به موضوع نفت پرداخته و خواستار تسریع تصویب خط لوله به ساحل غربی توسط دولت فدرال شد. با توجه به اینکه ایالات متحده احتمالاً غرق در نفت خام ونزوئلا است، او استدلال میکند که کانادا باید بازار صادرات خود را متنوع کند.
☆ در مورد سایر موارد، دولت فدرال قبلاً برای تأمین امنیت مرز و جلوگیری از فعالیتهای مجرمانه اقدام کرده و بر اساس گزارشی که در پایان سال 2025 منتشر کرد، رهگیری بیش از 1,000 پوند فنتانیل، و کاهش 98 درصدی عبور غیرقانونی از کانادا به آمریکا نسبت به سال 2024
اما دلیل اصلی ورود ترامپ به ونزوئلا را که همانا مهار دخالت خارجی در امور آمریکاست.
■ دکترین مونرو درباره تسلط بر نیمکره غربی است. این به معنای دور نگه داشتن سایر قدرتها از حیاط خلوت آمریکا، یعنی مثلث تاریک روسیه، چین و ایران است. آنها مدتهاست که با کاراکاس روابط برقرار کردهاند: چین ۸۰ درصد از صادرات نفت ونزوئلا را میخرد؛ ونزوئلا با تجارت مواد مخدر، گروههای نیابتی ایران، و حزبالله، را تأمین مالی میکند، و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در ماه مه ۲۰۲۵ یک همکاری استراتژیک با مادورو امضا کرده بود که چهارمین قرارداد از این نوع در دو سال است، و حذف مادورو به این همکاری پایان میدهد. این امر به ویژه در مورد چین که به بزرگترین شریک تجاری در آمریکای جنوبی تبدیل شده است، اهمیت دارد. همچنین این اقدام در زمان حساسی برای ایران، جایی که اعتراضات ضد دولتی در حال افزایش است، و روسیه، که در حال مذاکره برای پایان دادن به جنگ خود در اوکراین است، صورت میگیرد.
با درک اینکه این دستور کار کلی ترامپ است، کانادا چه باید بکند؟
پاسخ: باید هر چه سریعتر دخالت خارجی همین کشورها را که حوزههای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ما را آلوده کردهاند، متوقف کرد ، ولی آیا فرصت خواهیم کرد ؟
☆چین سالهاست که مظنون در دستگیری نخبگان چینی کانادایی، دستکاری در انتخابات کانادا و ... است
☆ مقامات دولتی ایران با مصونیت از مجازات وارد کانادا شدند تا مهاجرانی را که از رژیم فرار کرده بودند، تهدید کنند.
☆و عوامل روسی حمایت از جنگ در اوکراین را - همین جا در خاک کانادا - تضعیف کردند.
آیا اتاوا توجه میکند؟
شاید.
کانادا در 3 ژانویه مقررات جدیدی، از جمله جریمه ۱ میلیون دلاری، برای ثبت نفوذ خارجی خود - ثبتی که سالها به تعویق افتاده است - منتشر کرد.
کارنی لازم نیست نگران ربوده شدن در نیمه شب باشد. اما او باید نگران اهرم اقتصادی ترامپ باشد. CUSMA، توافقنامه تجاری که تضمین میکند ۸۵ درصد از صادرات کانادا به ایالات متحده ، بدون تعرفه باشد، امسال برای بررسی در نظر گرفته شده است. تعرفهها بر این کالاها، اقتصاد ما را به زانو در میآورد.
ریشهکن کردن نفوذ خارجی هم وسیلهای برای مصون ماندن از تجاوز اقتصادی آمریکا است و هم کاری است که به هر حال باید انجام میدادیم، اما تصمیم گرفتیم این کار را نکنیم، زیرا فرض میکردیم واشنگتن همیشه دوست ما خواهد بود، مهم نیست با چه کسی صمیمی شویم. اکنون ما بهتر میدانیم - و باید بر این اساس عمل کنیم.